Benim içimdeyse sanki çok, çok eskiden doğmuşum gibi bir duygu var.. Hayatımı, bitmez tükenmez kuyruğu olan bir elbise gibi sürüklüyorum sırtımda.. Çoğu kez de hiç yaşama isteği olmuyor içimde.
.... Neden ama? Ben çalışıyorum, hayatı duyarak yaşıyorum. Her an hareketteyim, siz ise yerinizden kımıldamıyor, yaşamıyorsunuz... Sonra, bir de kuralım vardır benim: İleriye bakmamak.. Ne yaşlılığı ne de ölümü getiririm aklıma.. Her şey olacağına varır.
Konunuzu soyut düşünceler oluşturuyor. Öyle de olması gerekir. Çünkü bir sanat yapıtı mutlaka büyük bir düşünceyi dile getirmeli. Ancak ciddi olan şey güzel olabilir.