Mavide yoksun

Mavide yoksun
Türk dili ve edebiyatı öğretmeni
Yitirilen ne çok şey vardı bu hayatta. En önemlisi, su gibi akıp giden ömürdü mesela. İnsan yaşamı boyunca birçok kedere sürer yüzünü. Veya hiç bitmeyeceğini sandığı bir mutluluğun peşinde sürünür. Bu süreçte sürekli kaybeder bir şeyleri. Malını, mülkünü… Eşini, dostunu… Sağlığını, mutluluğunu… Bunlara üzülmekle geçirir zamanını. Yitirdiklerine üzülürken her saniyenin nefesini ondan çaldığını bilmez. Bir bakar ki ömür tükenmiş, zeval olmuş. Acıların pençesine şuursuzca teslim edilen yıllar, kaybolmuş.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Bazen, olmaması gereken bir yerde, olmaması gereken şeyler oluverir hayatta.
Her şey zamanında güzel...
Bu dünyada bir umut öldürürdü insanı. Bir de, vicdan yarası.
Bazen anılardan kopup gelen ufak bir parça, hiç olmayacak bir anda gelip gözlerinin önüne dikilirdi insanın. Geçmişin, kabuk bağlayan izlerini hatırlatmak istercesine. Hiç iyileşmemiş bir yarayı yeniden kanatır, ruhu derinden sarsardı. Yalnızlığı ömrüne ezber etmiş bir çocuk, ne kadar büyürse büyüsün, hâlâ çocuk kalırdı. Sadece büyüdüğüne inanır ama aslında kendisini kandırırdı.