Benim de bir zamanlar sevdiğim vardı
Beyaz dantel yakalı liseli bir kız.
Bağlarda, bahçelerde, yaylalarda yeşeren
Al karanfiller gibiydi aşkımız.
Yazılar yazardık birlikte defterlere
O bana en güzel sözleri getirirdi.
Ben onu düşünürdüm geceleri gizlice
O da beni düşünür, sevdiğini bildirirdi.
Bir gün apansız yollara düştü
Bir anda ayrılık şarkısı başladı.
Gözleri nemli, boynu bükük gitti
Bense ardından bakakaldım, öylece kaldı.
Şimdi ne zaman al karanfil görsem
İçimde onun sıcaklığı yanar durur.
Dantel yaka görünce vitrinlerde
Yüreğimde liseli kız ağlar durur…