Mesut Demirbilek

Hayat seni,Sevmediğinle seviştirir,Sevdiğinle savaştırır.Kalbinin sahibi ile değil,Mecburiyetin izniyle evlenirsin.Gönlünün hayır dediğine evet der dilin.Ömrünün geri kalanını,Aynı evde, aynı odada, aynı masada, aynı yatakta,Ama sana dünyalar kadar uzak olan biriyle yaşarsın.Kalbini kürtaj ettirmiş bir mahkum gibi,Dolanır durursun kendi içinde. Etrafın "elalem ne der" telleri ile çevrilmiştir. Kendi hayatını uzaktan seyreden,Mutsuz biri olursun zamanla.Ve kimse seni duymaz sen kaderine bağırırken.Gözün gibi baktığın tenin,Ve herkesten sakındığın gözlerin,Acımasızca yağmalanır her gece.Sular yıkamaz,Gözyaşın olmadan, Üzerine sinen kiri.Çünkü,İnsan ait olmadığı insanın yatağında sürgündedir. Ve ait olmadığı insanın hayatında rehindir...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ayda tutulur güneşte.. yüreği tutulan varmı onu söyleyin
Eskiden şairler sevgililerine kavuşmak için şiir yazardı, şimdi millet ona buna yavsamak için o siirlerin içinden cımbızla kelimeleri seçiyor.
Ben bu kadar acıya nasıl dayandım .