Enkaz halindeki bir eve girdim, aynı aileden yedi ceset saydım. Cesetler arasında üç yaşlarında, yaralı bir çocukla karşılaştım. Kanlar içinde ağlıyordu. Kucakladım ambulansa taşıdım. Acilen hastaneye ulaştırmam, ameliyata almamız gerekiyordu... Hastaneye gittik ama bir şey dikkatimi çekmişti... Enkazdan aldığım yaralı çocuk, kucakladığımda avucunu sıkmış, açmıyordu. Hastaneye götürdüm, ameliyathaneye aldım hala parmaklarını sıkmış, avucu kapalıydı. İlgimi çektiği için kendi ellerimle yaralı yavrunun avucunu açtım... Açtım ama yıkıldım... Dünyam karardı... Ayakta zor duruyordum... Minik yavrunun parmakları arasında bir dilim ekmek!! Ona da kan bulaşmış!
Kim bilir ne zamandan beri aç?... Eline bir dilim ekmek geçmiş, yemeye fırsat bulamadan, saldırıya uğramış ve yaralı... O halde bile bir dilim ekmeği düşürmemek için sıkı sıkıya tutmuş... Ve ben o halde ameliyathaneye kadar getirmişim...