Çünkü Efendimiz ﷺ buyuruyorlar ki;
“Ya iyiliği emreder kötülükten alıkoyarsınız veya Yüce Allah başınıza öyle zalim bir idareci musallat eder ki, ne büyüğünüze hürmet eder ve ne de küçüğünüze acır, içinizdeki iyilerin edeceği dualar kabul olunmaz. Allah’tan yardım dilerler, fakat yardım gelmez, günahları affedilsin diye yalvarırlar, fakat affolunmaz.”
(Ebu’d-Derda)
Kutsi bir hadiste Yüce Allah (C.C)şöyle buyuruyor:
“Ey Ademoğlu! Tövbe etmeyi erteleyen, boş kuruntular peşinde koşarak ahirete amelsiz gelen kimselerden olma. Böyleleri ibadet edenler gibi konuştuğu halde münafıkların yaptığı hareketleri yaparlar. Kendilerine verilen ile gözleri doymaz, yoksulluğa karşı sabırsızdırlar. Salihleri severler , fakat onlardan değildirler, münafıklardan sözde nefret ederler, fakat onlardandırlar.İyiliği emrederler, fakat kendileri yapmazlar, kötülükten başkalarını sakındırmaya çalışırlar, fakat kendileri kötülük işlemekten geri durmazlar.”
Namaz kılmak, hacca gitmek, Beytullahı tavaf etmek ve diğer ibadetler, Allah’ı hatırda tutmayı sağlamak için emredilmiştir.
“Yüce Allah kulun kalbi ve bedeni ile birlikte kılmadığı namazın tarafına bakmaz.”
“Dünyadan ilgisini keserek iki rekat namaz kılan kimsenin geçmiş bütün günahları affedilir.”
Peygamberimiz ﷺ adamın birini namazda sakalı ile oynarken gördü ve “Eğer bu adamın kalbi Allah ﷻ korkusu taşısa bedeni de taşırdı.”Diye buyurdu.
Nitekim Yüce Allah şöyle buyuruyor:
لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰ
“Allah’ın ﷻ rahmetinden ümit kesmeyiniz.”
İblis ise günahını itiraf etmediği ,pişman olmadığı ve tövbe etmediği,üstelik Allah’ın ﷻ rahmetinden ümidini kestiği için rahmetten kovulmuştur. Tutumu şeytan gibi olanın tövbesi kabul edilmez. Hazreti Âdem(a.s) gibi davrananları Allah ﷻ affeder, İblis gibi davrananlar ise onun akibetinde uğrarlar.