Şu denizyıldızı hikâyesi hoşuma gider: Adamın biri sahilde sabah sporu yapıyor. Yürüyor, koşuyor... Binlerce denizyıldızı sahile vurmuş; kuruyup ölecek zavallılar. Adam eğilip deniz yıldızlarından birini denize tutuyor, atıyor. Arada eğilip eline bir tane daha alıyor ve onu da denize atıyor. Oradan geçen biri durumu fark edince adama yaklaşıp soruyor: "Bu kadar denizyıldızı içinde senin kurtardığın ne ki? Ne kıymeti var, ne değeri var?" Adam tutup bir denizyıldızını daha denize atıyor, "İşte onun için her şey değişti," diyor, "o, hayat buldu."
Hayat arkadaşı en önemli mevkiyi işgal eder, her türlü dikkati göstermek gerek. Burada korkmak, titizlenmek boşa gitmez. Büyüklerimiz, insanın bu konuda derin derin düşünmesinin, ömrü boyunca geçinebileceği kişiyi yorulana kadar aramasının lazım geldiğini söyler.