Kafka, milena’ya yazdığı mektuplardan birinde; “bazen içinde bulunduğunuz durumu anlatmak için kelimeler aciz kalır. bazı durumlarda sadece acı çekilir.” diyor. bu böyledir. kelimeler bazen bazı acıları anlatmaz. bazen sadece susarsın ve acını yaşarsın. cehennem, anlatamamaktır.
Umarım içinizdeki yaralar, bir gün sadece anı olarak kalır. Umarım geçmişin yükünü taşımadan hafiflersiniz. Umarım kalbiniz, anlamaya çalışmadan da huzuru bulur. Umarım iyileşmek, sizin için hayatın en sessiz zaferi olur.
Hak edilmiş ego güzeldir, saygı duyarsın. Ama 500 sene yaşasa dünyaya tek pozitif değer katmayacak şaklabanların yürüyüşlerine kadar tezahür eden içi boş ve yavan egolar beni sadece güldürüyor. Hayır senin her yerin ego olsa ne olacak acaba, tasarı fakiri, vizyonsuz tosbik.
Kendin olmanın güzelliğiyle parlayacaksın hayatta. İnandığın şeylerin acısını yeneceksin. İnandıkların seni zora soksa da sen ; sen olduğun için ayakta duracaksın. Çünkü; yaşam bunu gerektir.
#Mücahit