Nazlanabileceğim, hislerimi anlatabileceğim kimsem yok. Bu yüzden bana bir şey olmazmış gibi davranmak zorundayım ama ben de yıkılabiliyorum. Kimse görmese de tükeniyorum, kaybediyorum yaşama sevincimi. Allah'tan kalbimi anlatabileceğim bir yoldaş diliyorum ki yaşamak neymiş bileyim..