Muhammed atalay

Muhammed atalay
@Muhammed_atalay
İnsanın değeri, karakter ve ahlâkının güzelliği kadardır...
Öğrenci
Üniversite
Bursa
26 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
ET VE SIZI (Muhammed Atalay)
Et ve kemik mi aile? Bir kan birliği mi sadece? Yoksa ruhta kenetlenmiş, çözülmez bir bilmece? Aynı kökten gelse de dallar ayrı, yön ayrı; Gönül bağı kopmuşsa, kanın ne kalır hayrı? Bir bina ki aile; harcı hürmet, taşı can, Her kavga bir kolon sarsar, yıkılır o an! Fitne bir kurt gibi girmişse şayet araya, Kan bağı merhem olmaz, o derinleşen yaraya. Atasız insan olmaz, o köktür, o esastır, Ondan kopan her zerre, müebbet bir yastır. Tasalanma! Harcın sağlamsa, saadet seni bulur; Aile, düştüğün yerde senin "her şeyin" olur.
Reklam
Çile Kavşağında Hasret (Muhammed Atalay)
Gözlerime mil çekildi, dünya artık bir perde, Saçımda kardan izler, her teli ayrı yerde! Zaman bir kör kuyu ki; ne gündüz var, ne gece, Sensizlik bir kördüğüm, çözülmüyor tek hece... Ey bir tek bakışıyla ruhumu eden teshir, Bir gülüşün önünde, can vermek en son şehir! Beni mahkûm etme hiç, o dipsiz kimsesizliğe; Bırakma sevgisizce, o korkunç sessizliğe!
KAN DEĞİL, CAN BAĞI (Muhammed atalay)
Sahi, söylesene sevgi neydi? Sadece kalpte hissedilen bir sızı mıydı? Yeri gelince en içten güldüren, Yeri gelince sessizce ağlatan mıydı? Tarifsiz bir boşluk belki de bu, Hissedilen her şey duygu değil ki... Karşılıksız bir adanış mıydı yoksa Dünyada kalan son güzellik mi? Ve bir düşün; kan bağı mı bağlıyordu bizi? Yoksa hiç tanımadığın birinin şefkati mi daha sahici? Belki de seçilmiş bağların samimiyeti, Tüm mecburiyetlerden daha derindi.
Farid Farjad fon müziği ile okuyun...
Ebedi Düğüm Şimdi sen söyle; nasıl çıkayım yoluna? Nasıl geleyim yanına? Ben seni gözümden sakınarak seviyorum, Seni bir çiçeği incitmeden sever gibi... Yalnızca sesin yetmiyor artık, Simanı da görmek, o mahur bakışa değmek lazım. Hasretin aşkı demlediğini, Ben bu gurbet akşamlarında anladım. Şimdi söyle gülüm; nedir bu layezal (sonsuz) kördüğüm? Nasıl bir bağdır ki bu; ne vuslatla çözülür, ne ölümle biter. İnan bu sevda, mahşer yerinde bile dinmez... (Muhammed Atalay)
Mahcubiyet
"Kalem bazen elden, adım bazen yoldan sapar; mühim olan niyetin rotasını bozmamış olmaktır. İstemeden düşülen bu hata, kalbimin değil, beşeriyetimin bir yorgunluğudur."