Sen kapıyı açarken güller açardı
Bir derdimi bile açamıyorum kendime
Kaçıyorum haybeden
Acıyorum kendime
Şu günlerde bir sokak kedisi gibiyim
Ne cesaretim kaldı ne esaretim
Tek kişilik eşyalar kaldı odamda
Sezeni dinliyorum radyoda
Bizi anlatıyor
Yüzümü yıkayıp
ılık bir kahve içiyorum
Balkona geçiyorum
Gün doğar mı diye bekliyorum.
Maalesef kendimi kandırıyorum
And içiyorum şaraptan ziyade
Varamıyorum sana.
Muhammet Arslan