Aydınlardaki yüzeysellik, Türk kültüründe gerçek bir fakirleşmenin doğmasını sağlamış; aydınlar arasında içerikten yoksun, duygusal ve merhametten yoksun bir insan ilişkileri tipine yol açmıştır.
Bilginin ancak daha çok kitap okumakla artacağını veya insanların doğruyu bu kitaplar arasında mantıki kıyaslar yaparak bulabileceklerini düşünüyorlardı.
bir insanın sosyal kişiliğinin yansıması sayılabilecek din, kültür ve tarih birikiminin aydın tarafından ihmal edilmesi, hem onun entelektüel kişiliğini ve hem de toplumsal aidiyetini sağlayan bağlantılarını zayıflatmış olacaktır.