''Ne tuhaf!'' dedi,
''Yaşanan onca şey, gerçekten özgürlük adına mı yapılmıştı? Demek, yüzlerce hatta binlerce insanın ölmesi, bizlere özgürlüğün yolunu açıyordu. Kuşlara bile imrenen bizler, yeryüzü var olduğundan beri, en fena acıları çeken biz insanlar… Demek sonunda hür olmuştuk. ''
Şu koskoca dünya üzerinde o kadar acı vardı ki, hiçbiri ölüm kadar bağlayıcı değildi. İnsan kaybetme cesaretini bir kez gösterdiğinde bunca acı tek bir yüreğe bile sığabilirdi.
Otoritenin en önemli belirtisi, baskı ya da iknaya gerek olmaksızın, itaat etmesi istenenlerin verilen kararı sorgusuz sualsiz kabul etmeleridir." (s.58)
-Hannah Arendt, Şiddet Üzerine