Buraların bahçelerinde bile garip bir hüzün vardı. Hatırımda kalan, yaşadığım her anı diri tutan, benden sevdiklerimi alan ve palmiyeler arasında kaybolan bu hastaneye baktım. Anımsayabildiklerimden kimse sağ kalmamıştı. Belki üç beş kişi kadar... Onlar da yurtlarını çoktan terk edip gitmişti. İnsan kimsesizliğin ne anlama geldiğini yalnız kaldığında derinden anlayabiliyordu. İnsanlığımızı yitirdiğimiz bu savaş, yaşayanlar hatta yaşamaya çalışanlar için ne büyük bir kayıptı.
Sayfa 58 - Kaliteli Kitap/Karataş Uluslararası Yayıncılık·Kitabı okudu