Bir başkası olsa,derler ya,"İçini döktüğü için"rahatladı...Ben rahatlamadım!Öfkeliydim.Kendime karşı öfkeliydim.Bana hep böyle olur.Kelimelerin tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden bent yıkılır, içimde ne varsa, tuttuğum ne varsa boşaltırım.Bitmez,tükenmez bir gevezelik başlar;daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile.