Bir hiçlik sarmış ki ellerimi, neyi tutsam parmaklarımın arasından kayıp gidiyor geçmiş. İçimde büyüyen o eski çocuk.Ümidini hangi kuyunun dibinde unuttu dersin? Bilmiyorum.
İnsanlar artık insan sevmiyor; kendi egolarını besleyen, ruhlarını okşayan vitrinleri seviyorlar. Fikir ağır gelir beyne; o yüzden derinliği olanı değil, sadece gözüne hoş geleni sarıyorlar.