Zulme ve sahteliğe kanmak, geçici bir afyondur. İnsan kandıkça acısı uyuşur, düşüşünü fark etmez. Ama bu gerçek bir yaşam değil, sadece nefes alan bir yanılgıdır
İşte bu kör döngünün ortasında, hiçbir ahlaki bağ taşımayan, ölçüsüz ve pervasız bir akış hüküm sürer. Bu başıboşluğun sırrı, derinliği yitirmektir. İnsan, anlamı unutup akıntıya kapıldığı ölçüde devrin kölesi olur; görerek başlar, kanarak