MüleykeY
@Muleykeee
Pencerenin dışında çöl baharının yelsiz sükuneti.
Reklam
Evin dört bir yanındaki ışık kutucukları mahalle mahalle uykuya dalan minyatür bir şehir gibi karardı.
Kendimi biraz beş, biraz kırk yaşında hissediyordum.
Kapıda babam kolunu hala anneme sıkı sıkıya dolamış, ama insanların karşısında tökezleyip boşluktan özür dileyen biri gibi, sanki orada takılıp kalmıştı.
Çocukların çoğu ilerideki hayatlarında ailelerinin kusurlu, kafası fena halde karışık insanlar olduğunu öğreniyorlardı zaten, ama ben bunu bu kadar erken ve bu kadar vurucu bir şekilde yaşamak istemiyordum.
Reklam