Hangi denizde unuttuysam geçmişimi.
Alabildiğine soğuk ve imkansız
Ağırlaşan göz kapaklarimin
Altında
Sıkışıp kalmış her neyim varsa
Sevmekten nasibini almamış
Birer birer elektrik tellerine asıp
Çocukluğumun saflıgiyla
Sapanla vurdugum her kuşun acısını
Saplayip canımın içine
Gidiyorum
Gidiyorum buralar fazlasıyla sıktı.
Bilmek istersen;
Sokak lambaları yalnızların tek sığınağı,
Gökyüzü hayal kuranların cenneti
Ve parklar koca koca adamların
ağlama duvarıdir.
Unutma ..
Ramazan KAYA