Yaşadıklarımdan
öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın,
irmaklara, göge, bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat,
sunulmuş bir armağandır insana
Tükenmiş bir şairin şiiri gibisin
Bakıyorum kalmamış bir şeye hevesin
Uzun zaman oldu görüşmeyeli
Söylesene nasılsın iyi misin
Üzüldük ayrılığın ertesi
Yıldırmasın rüzgarın sert esmesi
Sen gittikten sonra günleri mi şaşırdım
Dön gel bak bugün pazartesi
Ve yine yeniden seversek birbirimizi
Çekip gidelim buralardan
Görmesin kimseler
Bulmasın sakın izimizi