Murat Sarıkaya
@Muratsa07
Böyle anlattılar da öğrenmedik mi?
Erkeğin boğazındaki bezeye "âdemelması" denir.
Çünkü Adem elmayı yemiş ama yutamamıştır.
Sanki iki parçaya bölünmüş gibi hissettiği için elma boğazında kalmıştır. Bir tarafı elmayı yemek ve keşfetmek istemiş, diğer tarafıysa korkmuştur.
Bu yüzden asla daha fazla âdemelması yaratmayın!
İşleri tümüyle yapın ki yutup sindirebilin.
Reklam
Acı çekmenize neden olan gerçek şey, beklentileriniz. Onları gerçekleştirmediğiniz zaman - ve hiçbir zaman da gerçekleştirilemeyecekler - hayal kırıklığı ortaya çıkar.
Başarısızlık oluşur ve kendinizi ihmal edilmiş hissedersiniz.
Sanki hayat size hiç özen göstermiyor gibi gelir.
Beklentilerinizi bırakın. Açık olun, olup bitenlere karşı hazır olun. Ama geleceğe dair planlar yapmayın.
Gelecek için beklentileriniz olmasın, onunla ilgili sabit fikirleriniz olmasın. Artık acı çekmediğinizi göreceksiniz.
Hissedilen kelimeler ve entelektüel kelimeler vardır. Entelektüel kelimeleri her gün biraz daha azaltın. Hissettiğiniz kelimeleri söyleyin.
Politik kelimeler ve dini kelimeler vardır. Politik kelimeleri bırakın. Çünkü bu kelimeler anında çatışma yaratırlar. Onları kullandığınız anda tartışma başlar. Bu yüzden asla mantıklı, tartışma yaratan bir dil kullanmayın. Duygu dolu, dikkatli, sevgi dolu sözcükler kullanın ve hiçbir tartışma olmasın.
Bu şekilde davrandığınızda çok büyük bir değişime tanık olacaksınız.
Farkında olmadan kullandığınız bir kelime uzun bir mutsuzluk zincirinin oluşmasına neden olabilir. Ama eğer farkındaysanız, birçok mutsuzluktan kaçınabilirsiniz.
Yapacağınız küçük bir değişiklik birçok farklılık yaratabilir. Çok ama çok dikkatli olmanız gerekir, sadece gerekli olan kelimeleri kullanın.
Kirlenmiş kelimelerden kaçının. El değmemiş kelimeleri kullanın. Tartışma yaratan, çekişmeye neden olan kelimeleri değil, sadece duygularınızı ifade eden kelimeleri kullanın.
Kelimelerin uzmanı haline gelirseniz tüm yaşamınız değişir. İlişkileriniz tamamıyla farklı olur çünkü bir ilişkinin yüzde 99'u kelimeler ve hareketlerle ifade edilir. Hareketler de kelimelerdir.
Bir kelime mutsuzluk getiriyorsa, öfke, çatışma, tartışma getiriyorsa onu bırakın. Onu niye taşıyasınız ki? Bırakın. Onun yerine geçebilecek başka bir şey koyun.
En iyi şey sessizliktir. Ondan sonraki en iyi şeyse şarkı söylemek, şiir ve sevgidir.
Herkes özgür olarak doğar ama esir olarak ölür. Hayatın başlangıcı tamamen gevşek ve doğaldır ama sonra işin içine toplum, kurallar, düzenlemeler, disiplin ve pek çok çeşit eğitim girer ve kendiliğinden oluşun gevşekligi ve doğallığı kaybolur.
Kişi etrafında bir çeşit zırh oluşturmaya başlar. Gitgide daha sert hale gelir. İçsel yumuşaklık artık görünür halde değildir.
Kişi, savunma için, hassas olmamak için, tepki vermek için, güvenlik için etrafında kale gibi bir olgu yaratır ve varlığın özgürlüğü kaybolur.
Kişi diğerlerinin gözlerine bakmaya başlar; onların onayları, onların inkârları, onların küçümsemeleri, onların hoşnutlukları gitgide daha önemli hale gelir.
Başkaları kriter haline gelir ve kişi diğerlerini taklit etmeye ve izlemeye başlar çünkü başkalarıyla yaşamak zorundadır.
Tepki verenler ve devrimciler aynı yolun yolcusudurlar. Birbirlerine karşı gibi görünebilirler ama yolları aynıdır.
Dindar bir adam ne tepkilidir, ne de devrimci. Dindar bir adam yalnızca gevşek ve doğaldır; ne bir şeyin yanında, ne de bir şeyin karşısındadır, o sadece kendisidir.
Reklam