Şiirler gibi kimse anlamayacaktı zaten
Bizim birbirimizden ne anladığımızı
Biz iki çocuktuk ve kelimeler
Yeniydi, dilimizi yakıyordu,
Büyüktü, çocuk ruhumuzu dağlıyordu
Biz iki çocuktuk iki arkadaş
Birbirimizden başka kahramanımız yoktu
Gözlerimiz arkadaşlıkla dolu dolu
Çıkıyorduk filmlerden romanlardan da
Sessizce yürüyorduk birbirimize çıkan
İçimizdeki en uzun yolu