İş için yoldayım arka fonda "Gülpembe" ve yine her zaman olduğu gibi aklımın bir köşesinde sen...
Ne kadar çabalasam ne kadar unuttum unutmaya çalışıyorum desem bir melodide bir şiir okuduğumda hiç bir şey yapmasam ranza tavanımı izlediğimde bile geliyorsun aklıma soruyorum kendime neden neden böyle oldu güz yağmuruyla birlikte neden bıraktın beni bu halimle bile insanlara iyi gelmeye kalplerini kırmamaya çalışıyorum ben paramparça olsam bile...
Biraz içimi dökmek istedim belki görürsün görmezsin bilmiyorum ama ben gerçekten seni çok sevdim dilim varmasa bile artık nefret bile edemiyorum senden o kadar bittin bende gerçi bakma böyle söylediğime gelip bir merhaba desen annesini bulmuş çocuk gibi hüngür hüngür karşında utanmadan ağlarım bende bu kadarım işte yelkenler ne kadar dik olursa olsun bir sözünle yerlere inecek...
Neyse öyle işte ahirette görüşmek üzere...