Başka hiçbir sebep olmasa şu gerçek bile dünyadan el etek çekmek için yeter: Her insan gece uykuya dalınca, uyanıkken elde etmek istediği, korkup sakındığı ya da arzuladığı her şeyi unutur. Böyle birinin uykudayken ne evlâd-ü iyâl ne makam mevki ne zaaf ne yöneticilik ne uzlet ne fakirlik ne zenginlik ne musibet türünden hiçbir şey hatırlamadığını bilirsin. İşte aklı olan için nasihat olarak bu yeter.
Bir mü'minin diğer bir mü'mine yapabileceği en büyük yardım, doğru yoldan ayrıldığını gördüğü an onu ikaz etmek ve kendi şahsına bir kusur işlerken gördüğünde ona engel olmaktır.