Mustafa Toy
@Mustoy
PDR
Lisans
Ceyhan
42 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bitiremeyeceğim Bir İşe Başladım...
Patrick'in aklında mükemmeliyetçiler, aşırı gübrelenmiş ekinlere benziyordu. Gübre ilk uygulandığında ekinler kimyasalları çabucak özümser ve gelişimlerini hızlandırmak için kullanırlar. Fakat belli bir ölçüde büyüdükten sonra, ilave edilen gübre git gide daha az etki etmeye başlar. Dolayısıyla ekinleri tohum iken santimetrelerce büyüten gübre miktarı, hasada hazır olduklarında kıl kadar bile büyütmez. Bu miktar daha fazla büyüme sağlamak için arttırıldığında da ekinler zehirlenir ve solar. Böylece gübre, büyümeyi hızlandırmak yerine tam tersini yapar.
Patrick'in söylediği şey özünde insani çabaların tıpkı ekinlerin büyümesi gibi sonsuz olmadığıdır. O yüzden bir noktada, ötesine geçtiğinizde kendinizi mahvedeceğiniz bir eşik çizgisine varmadan ilerlemeye devam edemezsiniz. Eninde sonunda fazladan çabaların performansa katkısı sıfıra kadar iner. Eğer burada durmazsanız daha fazla çabalamanın performansı yükseltmeyeceğini fark etmezseniz, ek çabaların geri tepme yaptığı bir azalan verimler alanına girersiniz. Mükemmeliyetçilerin çok sık olarak kendilerini içinde buldukları alan da budur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Düş'ümden; Yüreğime, Ömrüme Düş'tünAşk
Gözlerin siyah birer ateş damlası yar...
Baktıkça ruhuma ruhuma, alevler damlalar halinde sızıyorlar.
Beni damla damla yakıp
Senin ateşinden, ruhumu yeniden yaratıyorlar.
Gözlerin, gözlerin siyah birer ateş damlası gibi yar.
Eritip ruhumu, yok edip tüm bedenimi,
Senden, senin aşkından,
Yeniden bir ben yaratıyorlar.
Gözlerin siyah birer ateş damlası yar...
Her bakışınla, can verip sonra sanki kalbimi yerinden söküp alıyorlar.
Mustafa Toy
, bir kitap okuduPuan vermedi·504 syf.·
3 günde okudu
·Okunma: 17 Ağustos 2025 11:57
·2025 17. kitabı
Akrep ve Yelkovana Küsmeler 2Aşk
Kalktı Eylül, içinden ne geliyorsa yazmaya ve içinden atmaya karar verdi:
İlk mi yağmurum?
İlk mi gökkuşağım?
Bakma elimde şemsiye olduğuna...
Aslında
Islanmaktan korkan ben değilim,
Kalbim.
Sevmekten deli gibi korkan, kalbim.
Ben, ben alışık değilim.
Böyle deli dolu sevmelere.
Tabularımı kırıp
Aşk denizinde, yelkenleri açmadan,
Yüzme bilmeden, gözü kara bir cesaretle yüzmelere.
Ben korkak bir kalbe değil
Sevmekten çoktan vazgeçmiş bir kalbe sahibim.
İşte bu yüzden her yağmurda,
Hem kendime hem kalbime bir şemsiye seçerim
Aşk; yağmurda bir görünüp bir kaybolan gökkuşağıdır benim için.
Artık,
Aşkı yaşamayı değil, uzaktan sevmeyi seçenlerdenim.
Affedersin.
Gün ışığıma...
Eylül satırlara, kendine itiraf edemediği duyguları yavaşça bırakıyordu, sanki komşu ziline basıp kaçan afacan bir çocukmuşçasına... Sonra yine, kendinden, kendine saklanıyordu...