Ama toplum her zaman bir yolunu buldu; daha sıska , zayıf, güçsüz , tuhaf olanlar "insan sayılmazdı, onlar " şeytanın tohumu"," zebani" " içlerine kötü cinlerin musallat olduğu" kötülük ürünleriyle ve şeytani olduklarına göre ormana, camiye, kiliseye bırakıp terk etmekte bir sakınca yoktu.