Bana ait bir deneme, yorum atabilirsiniz :)
İşte bir gece. Öylesine karanlık ve yalın ki odam. Sanki bir sığınak, bir mezarlık. Kupkuru yatağım ve az evvel söndürdüğüm sigaram. Yerle yeksan olmuş kirli gövdem. Yağlanmış saçlarım. Umut dolu lakin fersiz gözlerim. Hepsi burada. Ruhumu saran bir gecenin koynunda, karanlık ve kimsesiz odamda. Bir Hasret türküsü çınlarken kulağımda, ince bir ıslık ve bir de ince yorganım. Ne denli bir şey şu yalnızlık. Az evvel söküp attım bütün heveslerimi. Koynuma biraz korku sapladım. Yüreğime o an bir titreme girdi. Ellerim halen titrek, benzim soluk. Duvarlar da vicdan mukayesesi dolu yazılar. Yerde ütüsüz ve dağınık duruyor giydiğim, giyeceğim tüm eşyalar. Eşyalar işte ; insan içine çıkarken giyilen şu yalandan üniformalar. Bu gece ezmek istiyor tüm benliğim. Şu Adem ile Havva'dan kalma üniformaları. Kıymet bilmeyen mahlukları. Benden olmayan, yüreğe hitap etmeyen tüm insanları. Ellerimi uzatmak istiyorum tavana. Tavan dökülecek. Görüyorum. Olsun yine de uzatmak istiyorum. Olmuyor ama olmuyor , yapamıyorum. Öylesine güçsüz oluyor ki bu saatlerde ellerim. Kaldırmaya bile üşeniyorum. İnsanları, umudu, adaleti düşünüyorum az biraz. Beynim duracak gibi oluyor. Tanrıyı düşünmek gibi biraşey bu. Bir o kadar güzel, bir o kadar da imkansız. Sahi var mı ki Tanrı ? Ne kadar adalet varsa o kadar Tanrı var diyor sol yanım. Sağ yanım pencerenin dibinden dahil oluyor muhabbete. O zaman yoktur tanrı diyor kesin bir hükümle. Ben susuyorum, o kadar vakittir düşünüyorum ki, o kadar vakittir yorgunum ki sadece dinliyorum. Gözlerim bile kapalı. Sağ yanıma sus diyorum işte. Sus ! Tanrı duyacak olursa bunları, ne olur sonra ? Derin bir nefes çekip tüm bu düşüncelerden çıkasım geliyor lakin düşünceler benim zaten. Bilinçli halim bu yani. Bilinç bana yaşadığımı hatırlatan tek unsur oluyor belki de
Denizzz
Önemsiz:)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bana ait bir deneme, yorum atabilirsiniz :)
İşte bir gece. Öylesine karanlık ve yalın ki odam. Sanki bir sığınak, bir mezarlık. Kupkuru yatağım ve az evvel söndürdüğüm sigaram. Yerle yeksan olmuş kirli gövdem. Yağlanmış saçlarım. Umut dolu lakin fersiz gözlerim. Hepsi burada. Ruhumu saran bir gecenin koynunda, karanlık ve kimsesiz odamda. Bir Hasret türküsü çınlarken kulağımda, ince bir ıslık ve bir de ince yorganım. Ne denli bir şey şu yalnızlık. Az evvel söküp attım bütün heveslerimi. Koynuma biraz korku sapladım. Yüreğime o an bir titreme girdi. Ellerim halen titrek, benzim soluk. Duvarlar da vicdan mukayesesi dolu yazılar. Yerde ütüsüz ve dağınık duruyor giydiğim, giyeceğim tüm eşyalar. Eşyalar işte ; insan içine çıkarken giyilen şu yalandan üniformalar. Bu gece ezmek istiyor tüm benliğim. Şu Adem ile Havva'dan kalma üniformaları. Kıymet bilmeyen mahlukları. Benden olmayan, yüreğe hitap etmeyen tüm insanları. Ellerimi uzatmak istiyorum tavana. Tavan dökülecek. Görüyorum. Olsun yine de uzatmak istiyorum. Olmuyor ama olmuyor , yapamıyorum. Öylesine güçsüz oluyor ki bu saatlerde ellerim. Kaldırmaya bile üşeniyorum. İnsanları, umudu, adaleti düşünüyorum az biraz. Beynim duracak gibi oluyor. Tanrıyı düşünmek gibi biraşey bu. Bir o kadar güzel, bir o kadar da imkansız. Sahi var mı ki Tanrı ? Ne kadar adalet varsa o kadar Tanrı var diyor sol yanım. Sağ yanım pencerenin dibinden dahil oluyor muhabbete. O zaman yoktur tanrı diyor kesin bir hükümle. Ben susuyorum, o kadar vakittir düşünüyorum ki, o kadar vakittir yorgunum ki sadece dinliyorum. Gözlerim bile kapalı. Sağ yanıma sus diyorum işte. Sus ! Tanrı duyacak olursa bunları, ne olur sonra ? Derin bir nefes çekip tüm bu düşüncelerden çıkasım geliyor lakin düşünceler benim zaten. Bilinçli halim bu yani. Bilinç bana yaşadığımı hatırlatan tek unsur oluyor belki de
Denizzz
Bence hissedilmiş birikintiler satirlaniza dökülmüş..gayet başarılı..kaleminiz güçlü olsun ...