Bir kadına kapıldım, haberi bile yokken hesabını kapatıp gitti. Arkasından içerleyip ona yazdıklarımı silmem dışarıdan vurdumduymaz bir abartı gibi görünebilir. Oysa o kadın ne beni tanıyordu ne de annemdi.Yine de bu hayal kırıklığını anneme bağlıyorum. İnsan çocukken nerede yalnız bırakıldıysa, o ansızın gidişleri büyüyünce bir yabancıda yeniden yaşıyor. Yazıları silip kaçmam umursamazlıktan değil; annemin duvarlarına karşı içimde biriken çaresiz öfkeden.O annem değildi ama ben, annemden kalan o eski boşluğu hiç tanımadığım bir kadının gidişiyle yeniden kanatmıştım.