Bir kardeşimiz Balkan Savaşı'nda, Edirne'de kayboldu. Biri de Çanakkale'de vuruldu. Ben hepsinin acılarını az çok unuttum, bu Çanakkale'de kalanı unutamam.
Her yer bana boş ve hüzünlü geliyor. Yer yüzü bana eskimiş görünüyor, her yeri toz kaplamış.
....
Sevmek, sevilmek de boş! İnsan korkunç bir yalnızlık içindedir. Kimsenin ne düşündüğünü bilemezsiniz!