Canan Esra
@Mysteriesra
Biraz ondan biraz bundan...
Şu anda okuduğu kitaplar
Seri için geç kalmış gibi hissediyorum. Beni bir türlü içine çekemedi. Hiçbir karakter heyecan uyandırmıyor ana karaktere sempati duyamadım. Güçlenmesini beklerken sürekli her şey için kendini suçlaması antipatik geldi. Son 30 sayfada isim değiştirince güçlendi. Eğitimle güçlenmesi gerekirken bağ ile güçlenmesi onu bir yere kadar götürür. 3.kitap için heyecanlanmıyorum. Zamanında seti baya ucuza almıştım o yüzden bitirmeye çalışırım ama başka bir kitap katmalıyım araya. Neden 6 puan verdim derseniz okunmayacak kadar kötü değildi 20lerimin başında kesin severdim kitabı :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
2024'ün yarım bıraktığım ilk kitabı oldu. Karakterlere ısınamadım. Aşk hızlı ve ani gelişti. Oğlanın karakteri pamuk ipliğine bağlı sanki hemen bir badboy havasına girdi. Ailesine saygısız öfke kontrolü zayıf ergen bir çocuk resmen. Kız yazmayı bıraktığı an hastalandığını için yazmadığını anladım (hatta kanser olduğunu tahmin ettim keşke şaşırtsaydı) her 3 cümlede milyon tane dudak ve öpücük kelimeleri yetti. Daha küçük yaşlarda okusam belki hoşuma giderdi ama 28 yaşındayken aldığım paraya üzüldüm sadece :( ağlamak için okumaya başladım ama devam edemeyeceğim gerçekten.
!! Spoiler olabilir !!
Kitap tam olarak olmasada da üç bölümden oluşuyor. 1.kısım Sayers adındaki zenginlikle şımartılmış bir gencin olağan yaşamı 2.kısım Sayers 'ın psikolojik sorunları olan biri tarafından kaçırılıp dünyadan soyutlanması ve Daniel olması 3.kısım (benim en sevdiği kısım burasıydı) Sayers' ın tekrar bir kimlik edinmeye çalışması ve bunu doğru bir şekilde yapmaya çalışması.
Son kısımlara doğru Sayers'ın geçirdiği değişim ve psikolojisi güzel yansıtılmış bence. Zaten yazar da insan psikolojisi üzerine eğitim almış biri.
Ben psikolojik gerilim olarak başlamıştım kitaba bu yönde bakarsam 7 puanı var ama kaçırılma sonrası travma bozukluğu kısımlarını da ele alırsam (ve düzelme aşamasını) 9 puan değerinde kitap oluyor benim için :) (bir puanı psikolojik destek almamasından kırdım)
Aşırı zevk almadım. Türk bir yazarın kitabının çeviri olması da üzücü. İngilizce okusam daha mı zevk alırdım bilmiyorum. Karakterle de bağ kuramadım. Sanırım en çok incir ağacı kısımlarını sevdim. Bir de Kostas 'nın doğa tutkusunu sevdim. Ama maalesef kitabı okurken ne Defne Türk tarafının derdini ne Kostas Rum kesimini derdini ne de ikisi birden trajik aşklarını bana geçirdiler. Bu okuduğum ilk Elif Şafak romanıydı. Kadının kitaplarını sevmem için hangisini okumalıyım bilmiyorum.
Kesinlikle övüldüğü kadar varmış. Şaşırdım çünkü son zamanlarda aldığım övdü dolu kitaplar hep Hayal kırıklığı oluyordu.
Psikolojik rahatsızlıklara ilgisi olan biri olarak çoklu kişilik bozukluğu ile alakalı olduğunu duyunca almıştım. Sonu hem üzücü hem şaşırtıcıydı. Beğendim harikaydı.
