Yine de sürdürüyorum: yorgunsak eğer, bu daha önceden çok uzun bir yolu yürüdüğümüzden değil midir? Ve insanın yeryüzünde verilecek bir savaşı olduğu doğruysa, o bezginlik duygusu ve başın yanıp tutuşması, uzun süredir mücadele ettigimizin bir göstergesi değil midir? Güç bir görev üstünde çalışıyorsak, iyi bir şeyin peşinde koşuyorsak, Tanrı'nın haklı gördüğü bir savaşım veriyoruz demektir. Bunun en yakın ve dolambaçsız ödülü ise, birçok kötülükten uzak kalabilmemiz.
"Afrika'da her sabah bir ceylan uyanır. En yavaş koşan asla daha hızlı koşması gerektiğini bilir, yoksa ölecektir. Afri her sabah bir aslan uyanır. En yavaş koşan ceylandan dah koşması gerektiğini bilir, yoksa aç kalacaktır."