Orada öylece şafağın söküşünü seyrediyor, zorla gelen yarını bekliyordum. Ardından gözlerimi kapatıyor, ben istesem de istemesem de yaşanacak olan geleceğe teslim oluyordum.
Benden evliliğimle, ailemle, geleceğimle ilgili kararlar almamı isteyen, adı konmamış bir tarihti yarın. Bir de fazlasıyla hüzünlüydü galiba. Yalnızlıktı yarın.