Don Juan beni uzun süre sessizce izledi.
Gözlerinde, sıradan bakışların taşıyamayacağı bir ağırlık vardı.
Sen hâlâ dünyayı, herkesin sana öğrettiği gibi görüyorsun, dedi.
Oysa dünya, yalnızca niyetin yöneldiği kadardır. Niyetini değiştir, dünya da değişsin...
Sözleri taş gibi içime düştü,
Çöl rüzgârı yüzümü yakarken anladım, Gerçeklik, kumun arasında gizlenen bir yol gibiydi.
,,Onu görebilmek için gözler değil, Kalbin Bakışı Gerekiyordu...