Blabla

Blabla
@Naive
..hayatımı düşündüm. Beni kimsenin görmediği, neredeyse var olmadığım o hayatı. Ormanda kimseye görünmeden devrilen bir ağaç olduğum.
Sayfa 277·Kitabı okudu
Reklam
Havam değişsin deyip gittiğin yerde hiçbir şeyin değişmediğini gördüğünde, kapana kısılmışsın demektir. Bana olan da buydu. Acıdan ve yalnızlıktan kaçış yoktu. Pıhtılaşmış anılarımla birlikte gün geçtikçe yaşlanan bedenimin icinde kaldığım sürece, ömür boyu kendime mahkumdum.
Sayfa 99·Kitabı okudu
Benim yaşımdayken baktığın her şeyde o şeyle ilgili çok eski anıları hatırlaman ne tuhaf. Yaşam kitabında katıksız bir şimdi yok. Önceki sayfada yazılı sözcükleri her daim görebiliyorsun, mürekkepli gölgeleriyle karşındaki şeyi karartıyorlar. En azından bulanıklaştırıyorlar.
Sayfa 98·Kitabı okudu
Tanıdığın herkes yavaş yavaş çürüyen hücrelerden ibaret.
Sayfa 53·Kitabı okuyor
Daha iyiydim. Daha iyiydim ama tek bir şüphe yetip de artıyordu. Bir damla mürekkeple kararıyordu bir bardak suyun tamamı.
Sayfa 45·Kitabı okuyor
Reklam