Nakkasglu
@Nakkasglu
436 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Yusuf, Kars’ ın Boğatepe köyünde bir ayağı aksayan çocuk. Çok sevdiği futbola kaleci olarak başlar. Her gün düzenli çalışarak GS’ nin Florya alt yapısında oynar. Sonra çok iyi yerlere gelir. Köyüne saha, spor okulu açılmasını sağlar ve kendisi gibi engelli olan herkese de umut olur.
Reklam
Otizmli Keedie, ikizi Nina ve küçük kız kardeşleri Addie… Keedie, okulda ona ve otizmli diğer arkadaşlarına yapılan zorbalık karşısında onları zorbalardan korumak İçin bir broşür dağıtır. Bu işten bir süre sonra para da kazanmaya başlar. Amacı kardeşi Addie’ yi özel bir okula yollamak. Nina ise zorbalarla arkadaşlık etmektedir. Keedie ise en çok o kişilerle arkadaşlık edinmesine öfkelenmekte. İkizlerin doğum gününde Keedie’ nin yaptığı konuşma durumu özetliyor. Okul idaresi yaptığı işler yüzünden ailesiyle görüşür ama o, kendini haklı bulmakta. En sonunda da bir konuşma yapacaktır. Yaşadığı Juniper hakkında. Oraya ismini veren kişi bile aslında özünde bir zorbadır. Zorbalığın ne olduğu zorbalığa maruz kalanların yaşadığı duyguyu, hele de otizmliyse, güzelce işlemiş.
Kitabın ithaf kısmı: “Canım öğretmenlere… Hayata tutundurmaya çabaladıklarınız, çiçekle dönsün yıllarınıza… Çocukluk bir ev gibiydi. Her çocuk dönmek isterdi evine… Çocukları evlendiren ettiğinizde sığınabilecek misiniz yetişkinliğinize?”
Yaşadığımız elim olayların üzerine öyle bir denk gelmiş ki kitap… Çok güzel bir konusu var. Okulun, öğretmenlerin, saygının, nezaketin ne kadar da kıymetli olduğunu anlatıyor. Ali Nazik ile arkadaşları okullarının yıkılacağını dönem başında öğrenirler ve çok üzülürler. Ders esnasında dışarıdan gelen sesten rahatsız olunca gürültüyü yapanın okul arsasını alan kişi olduğunu daha sonra öğrenecekler. O kişinin kaba ve saygısız davranışlarına karşılık Ali, adamın yere düşe şapkasını verir.
Okulca Ankara gezisine giderler. Orada kağıt toplayan Zamir’ e yardım ederler. Onların haberi yokken haber olurlar. Televizyona çıkarlar. Bir kez gördükleri Zamir de katılır. Meğer o da içinden ne güzel arkadaşlar, biraz yardım etseler diye geçirir. Barış Manço’ nun “Dört Kapı” eseri de güzel olmuş. Televizyon programında okullarından da bahsederler. Hatta arsayı satın alan kişi yayına bağlanır. Yanlış yaptığını anlar. Ali ve arkadaşları okullarına kavuşur.
Ali’ nin çok güzel, kibar, anlayışlı , sevgi dolu bir ailesi vardı. Dayısı ve halası tatlı atışmalar içindeydi.
Munis öğretmen mesleğinin hakkını veren biri. Onlara saygıyı, sevgiyi çok güzel öğretmiş. Okul idaresi de öğretmenini destekliyor.
Kitap aile, okul, okul idaresi üçgeninde geçiyor ve hepsi çok güzel. İdeali bulmak dileğiyle.
Anıl Basılı’ nın birçok kitabını okumuş biri olarak bu kitabında şunu fark ettim: sanki artık yetişkinler için de bir kitabı gelecek gibi.
Kitapta “ Narinler ölmesin” mesajı da güzeldi.
Bir öğretmenin el kitabı. Kesinlikle okunmalı ve her an elinizin altında olmalı ki açıp açıp bakmalıyız. Eğer hakkıyla uygulayabilirsek ulaşamayacağımız öğrenci kalmaz.
Yürüme engelli bir çocuğun çantasını yakınında oturan başka bir çocuğun taşımasını öğretmeni istiyor. Hikaye de burada başlıyor. Okuldakiler “Topal” ın çantasını taşıyor diye dalga da geçiyor, kendisi top oynamaktan geri de kalıyor ama yaptığının iyilik olduğunu mahalle esnafından, engelli çocuğun annesinin sevgi ve ilgisinden hatta okulda aldığı ödülden anlıyor. Zamanla arkadaşının hayatının çanta taşımanın ötesine ne kadar zor olduğunu anlayınca onunla gerçekten arkadaş oluyor. 3. sınıfa başlayıp sınıflarının ayrı olduğunu öğrenince sırf toplum baskınından kurtulmak için çanta taşımaya gitmiyor. Arkadaşı o esnafa ameliyat olup artık sadece bastonla yürüyecek olunca ve öğrendiğine göre aynı sınıfta da olunca çanta taşımaya koşa koşa gidiyor. Engelli bireyleri anlamak ve empati duygusunu geliştirmek için çok güzel bir kitap. Alt mesajda karşılıksız iyilik yapma anlayışı da çok güzel.
Reklam