Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür tarafa dönme isteğini bile söndüren bir şey.
Dindinha bir seferinde mutluluğun "yüreğimizde parlayan bir güneş" olduğunu söylemişti. Güneş her şeyi mutlulukla aydınlatıyordu. Eğer bu doğruysa, her şeyi güzelleştiren şey göğsümde pırpır eden yüreğimdi…
"Sen beni de öldüreceğini söylemiyor muydun?"
"Başta söylemiştim.Sonra seni tersinden öldürdüm.Seni kalbimde doğurarak öldürdüm.
Dünyada sevdiğim tek insan sensin, Portuga.
Tek arkadaşım sensin."