Bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde
Bir yanlışı düzeltircesine açmış;
Gelmiş tam ağzımın kenarında
Konuşur durur
Bir gemi bembeyaz teniyle açıklarda
Güverteleri uçtan uca orman
Aldım çiçeğimi şurama bastım
Bastım ki yalnızlığımmış
Bir başına arşınlıyor bir adam mavi treni
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni
Cemal Süreya