Nazan Gerçek
@Nazo1986
Kitaplar uygarlığa yol gösteren ışıklardır.
Aklını yitirmek bana saygıdeğer bir şey gibi geliyor,tıpkı nöbetçinin görev yerinde can vermesi gibi ama beklemek deliliğin yavaş yavaş ve önüne geçilemez bir biçimde yaklaşması,muazzam ölçülerde bir şeyin uçurumdan aşağı düşmekte olduğu hissi,bin parçaya ayrılan düşüncenin verdiği katlanılmaz acı... Kalbim sağırlaştı ve öldü.
Bundan sonra günlerimin neye benzeyeceğini apaçık görmüştüm. Boş ve esrarengiz yerler ve bir türlü hatırlayamadığım uzun bilinçsizlik ve hissizlik saatleriyle tuhaf,kısa ve tıpkı bacaklarım gibi kopuk günler.
Düşünebildiğim sürece sorun yok,önemli olan da bu.
Savaş gerçeğinin kendisine alışamıyorum,esasen akılsızca olan bu şeyi anlamaya ve açıklamayı aklım reddediyor. Bir milyon insan bir yerde toplanıp edimlerine haklılık kazandırmaya çalışarak birbirini öldürüyor ve hepsi eşit derecede hasta ve hepsi mutsuz. Delilik değil de nedir bu?
İnsanlığın tek bir aklı var o da bulanmaya başlıyor.