Yaşam yaşarken kıymetini bilemediğimiz bir şey maalesef.Yaşadığımız anın tadını çıkarmak bunun farkında olmak için ne yapabiliriz peki? Bunun cevabını kitap 200 sayfada anlatmış. Yarın öleceğimizi bilsek bugüne sığdıracağımız onlarca planımız olurdu.
Kitaba da adını veren Veronica, aslında ölüm arzusu ve bununla birlikte gelen başarısız intiharından sonra yaşamın ne denli anlamlı olduğunu keşfediyor. Biz de bu süreçte onunla birlikte kendi hayatımızda bir süre sonra sıkıldığımız rutinlerimizin (evlilik,çocuklar, iş hayatı gibi) bile hayatımıza anlam katan onu yaşanabilir kılan şeyler olduğunu anlıyoruz.Bazen bunların depresyonun ana sebebi olduğuna da değiniyor.
Dikkatimi çeken diğer şey de hastanedeki düşünen sorgulayan karakterlerin olması. Deli hastanesinde mantık aranmaz ama her karakter akıllı ve mantıklı düşünüyor. Bana göre zaten asıl deli dediklerimiz bunlar, düşünmese belki oraya düşmeyecek aslında normali yaptığı için anormal olanlar.
Kitabı çok çok beğendim arada psikolojik romanlar güzel gidiyor :) okuyacaklara iyi okumalar