Neçirvan Bayhan

Neçirvan Bayhan
@NecirvanBayhan
Sen Bizim Dağları Bilmezsin Gülüm
Sen bizim dağları bilmezsin gülüm, Hele toz dumanlar çekilsin de gör, Her hafta bayram, her hafta düğün, Hele yaylalara çıkılsın, çıkılsın da gör. Sen bizim dağları bilmezsin gülüm, İçinden nehir akar şaşarsın, Öyle engebeli olduğuna bakma, Bir bakmışsın, Karacaoğlanı anarsın. Sen bizim dağları bilmezsin gülüm, Dışarıdan geldin, bir esintiyle korkarsın, Üstünden yürü, yürü korkma, Bir bakmışsın, bağlama da çalarsın. Sen bizim dağları bilmezsin gülüm, İnsanları kucaklar seni ağlarsın, Öyle ön yargıyla da bakma, Bir bakmışsın, yumurtaya ekmek banarsın. Sen bizim dağları bilmezsin gülüm, Neşeyle dört mevsimi tadarsın, Bolca gez, dolaş gülüm, Unutma, bu memlekette bir avuç toprak kadarsın.
Reklam
Küllük
Bir gün otobüste, Hiçbir şey yok iken, Aklıma geleceğini hiç düşünmemiştim. Sadece basit bir kitap cümlesi yüzünden. İnsan sadece sana değil, Kitaplara da düşman olurmuş meğer. Ben işte düşman oldum. Neden? Niçin? Nasıl? Ne hakla? Demekten yoruldum bile demeyeceğim artık. Zaten yorulmaktan da yoruldum. Ölmeyi mi bekliyorum. Hayır! Ölüm beni bekliyor. Hasretini gidermek istiyor bir an önce. İşin tuhaf yanı, Bende bu hasrete bir son vermek için çırpınıyorum. Hayata karşı bir umut kaldı mı ki içimizde. İstersem Norveç'te, O huzurlu kuzey ışıklarını izlerken bulayım kendimi, Ne fark eder. Adın silinecek mi aklımdan? Silinmeyecek! Aşk acısı bataklık gibidir, Ne kadar debelenirsem, O kadar çok çeker içine, O yüzden debelenmiyorum artık, Bugün 2. paketimi içiyorum.