Çatlak şair
@Neconlain
İşe yaramaz biriyim
Sensizliğin öğle vaktiŞiir
Gittin...
Ve ardında bir mevsim suskun kaldı,
Sana söyleyemediğim cümleler gibi
Kırık dökük, eksik, yarım kaldım.
Gülüşün duvarda asılı bir anı şimdi,
Her baktığımda biraz daha kanıyor içim.
Kokun rüzgârla geliyor bazen
Ve ben o rüzgârla ağlıyorum sessizce.
Gün doğuyor ama sabah olmuyor,
Çünkü sen yoksun.
Sesin yankılanmıyor hiçbir sokakta,
Adını anınca gökyüzü bile eğiliyor.
Bir fotoğrafın kaldı elimde,
Gözlerin hâlâ orada…
Bana bakıyor gibi ama bakmıyor,
Dokunsam da sen değilsin.
Sensizliğin öğle vakti…
Ne akşamın huzuru var, ne sabahın umudu.
Zaman durmuş gibi,
Kalbim seni bekliyor hâlâ—bile bile gelmeyeceğini.
Bir dua gibi geçiyorsun içimden,
Her gece, her yalnızlıkta.
Ve ben seni
Sonsuza dek seveceğim,
Artık kavuşmak
Ancak başka bir hayatta…
Reklam
Yabancı bakışlarDuygu ve Düşünce
Sonra gözlerin düşecek bir yabancının gözlerine,
Ben uzaktan bile bakamayacağım o sahneye…
Bir gün bir sokakta yürüyeceksin, ben çoktan gitmiş olacağım,
Aynı kaldırımlarda izlerimiz çakışmayacak, fark etmeyeceksin bile.
Zaman geçecek, sesimiz birbirimize yabancı kalacak,
Aynı göğe bakacağız belki ama dua bile etmeyeceğiz birbirimiz için.
Sonra bir şarkı çalacak radyoda, bizden izler taşıyan,
Sen geçip gideceksin, ben içimde kırılarak kalacağım.
Belki bir fotoğrafta silik bir yüz olarak kalacağım,
Sen bakarken bir şey hatırlayacak ama adımı anımsamayacaksın.
