Hayat bazen insana en güzel günleri armağan eder; kahkahaların, güvenin, paylaşmanın doyulmaz sıcaklığını… O günlerde zaman durur, yürek hafifler, dünya sanki sadece mutluluktan ibarettir.
Ama sonra fırtınalar gelir. Sözler ağırlaşır, sessizlik büyür, gülüşler eksilir. Bir zamanlar kalpleri bir araya getiren bağlar gevşer, kopma noktasına gelir. İşte o an, insanın içini en çok dolduran şey kırgınlıktan çok özlemdir.