Arabaların ışıkta durup kalkması , düz devam etmesi , sola dönmesi , sağa dönmesi ve başka bir yere gitmesi , insanların kendi hayatlarını yaşamalarının bir meteforu gibiydi .
Neden hepimiz yalnız olduğumuzda yürüyoruz? Yalnız kaldığımızda neden başkalarını aramak yerine , yalnız yürümeyi tercih ediyoruz ?
Belki de yaşımız ilerledikçe , yalnızlığın nihayetinde herkesin kendi payına düştüğünü , içimizdeki yalnızlığı tamamen silip atabilecek tek kişinin aslında biz olduğmuzu öğrenmeye başlamıştık. Belki de artık , kendi içimizdeki yalnızlığı bile tamamen silemeyceğimizi biliyorduk. Belki de bu yüzden yürüyorduk.
Yalnızlıkla birlikte yürümenin yollarını öğrenmek için...
Bir seyehate çıkmam gerekirse , bunu tek başıma yapmak yerine birileriyle birlikte yapmayı tercih ederim.
Yabancı bir ortamda endişeye kapıldığımda , tanıdık bir çift gözün benim gözlerime bakmasını isterim.
Gittiğim yerin her şeyi yabancı olsa da en azından bir şeyin bana tanıdık gelmesini dilerim.
Bir sorun ortaya çıktığında önlem alabilecek durumda olmak bile başlı başına şükredilecek bir şeydi.