Yaşayacağız Vanya Dayı. Çok uzun günler, boğucu akşamlar geçireceğiz. Alınyazımızın bütün sınavlarına sabırla katlanacağız. Bugün de, yaşlılığımızda da, dinlenmek bilmeden, başkaları için çalışıp didineceğiz. Ecel gelip çatınca da uysalca öleceğiz ve orda, mezarın ötesinde, çok acı çektik, gözyaşı döktük, çok acı şeyler yaşadık diyeceğiz...
Simdi biz uçurumun kenarında oturuyoruz ve aklımıza ölüm geliyor. Ama yalnız biz değil, herkes uçurumun kıyısında oturuyor, tıpkı böyle dimdik, dibi karanlık ve uğultulu, kayaları bilenmiş kasaturalar gibi sivri sivri bir uçurumun kıyısında.. Bütün millet öyle. Padişah da. Herkes herkesi iteleyiverir istese...