"Ruhumuzda asla silinmeyecek,ölüme benzer bir yara izi açılmıştır işte o zaman zıtlıktaki harekete geçer ve doğa seni dengelemek için güzellikleri farketmeni sağlar.Yarı acı yarı tatlı bir duygunun ortasında hayat anlam kazanmaya başlar.En büyük acılar sonrası,gördüğümüz şefkat karşısında boğazımız düğümlenir.Çünkü o güzellik mutluluğun ne denli zor ve istisnai bir şey olduğunu hatırlatır bize.Ve ancak acı ile tanışınca gözümüzde değer kazanır güzel şeyler."