Söz, hakikatin gölgesidir; dalı budağıdır. Gölge çekip getirirse, hakikat haydi haydi cezbeder. Söz bahanedir. Insanı insana çeken söz değil, aralarındaki gönül yakınlığıdır.
"Kalbimiz vatanımızdı ve insan ancak vatanın da özgür oluyordu." Bizi ağlattıklarında değil biz ağladığımızda -ki bunun duaya benzer bir yanı da vardı- temizleniyor, diriliyor, insana değil kalbimize yaslanıyorduk. İBRAHİM ÇOLAK