Nergiz Ensari
@Nergiz2o
Reklam
Karanlıktan korkardı kadın. Gece uyurken müzik sesinden, birden uyandığında gözünü açmaktan, kafasını yattığı yastıktan kaldırıp etrafına bakmaktan, hatta başının ucundaki pencereden dışarı bakmaktan. Ama artık alışmıştı kadın. Her gece aynı müzikle sabahlara kadar uyumaya, gece birden uyandığında gözünü açmaya, yastıktan başını kaldırıp etrafına bakmaya ve baş ucundaki pencereden dışarı bakmaya. Yalnız kaldığında hepsine alışmıştı kadın. Artık korkmuyordu ne karanlıktan ne de karanlıkta aklına gelenlerden...