Yalnızlığımı kabullendim sanırım. Ya da hayatın zaten koca bir yalnızlık olduğunu, en azından benim için. Çünkü ne yaparsam yapayım, ne katarsam katayım benliğime, içimde dolduramadığım ve bundan sonra da dolması pek mümkün olmayan bir boşluk var. Koca dünyaya karşı içimdeki koca boşluk ve ben varız sadece.