Babası, " Sevmek ayıp değil babacım. Sevmek insanın yüreğini aydınlatır lakin kin ve nefret adamın yüreğini karartır. Eğer şimdiden yüreğin sevmeye alışırsa büyüdüğünde de dünyanın iyilik ve güzelliklerini sevmeye hazır olursun. İnsan yüreği goncalar ile dolu bir bahçe misalidir. Eğer bu goncaları sevgiyle sularsan açarlar, eğer kin ve nefret ile beslersen solup çürürler. İnsan kinle nefretin iyilik ve güzellik için değil fenalık, kötülük ve insafsızlık için olduğunu bilmeli. Bu insani olmayan duygulara karşı beslenen nefret ise şeref ve hakka olan aşkın bir göstergesidir." dedi.
İnsanoğlu nedir? Küçük bir ümit, güzel bir hadise, nasıl da insanı hızlıca yeniden hayata bağlayabiliyor? Lakin her şeyin sonunda netice sükûtu hayal ve umutsuzluk olunca insan, bir süprüntüye benzediği, pisliğe bulanmış murdar bir leş hissine kapılıyor.