Yalnız ruh
@Nesibe_nesrin
Öncelikle Dostoyevski'nin kalemini övmek gerektiğini düşünüyorum. Aynı düşünceleri paylaşıyoruz. Ve benim düşüncelerimi anlatmaya, kendimi ifade etmeye çok ihtiyacım vardı, o benim yerime anlatmış ve çok da iyi yapmış. Kendi düşüncelerini bu kadar iyi yazan ve bu kadar iyi hissettiren Dostoyevski'ye içten teşekkür ederim. Kendimi Dostoyevski ile dertlesmis gibi hissettim. Kitap edebi değeri yüksek ve daha çok hislerini anlatiyor. Olaylar çok akışkan değil ama böyle olması çok daha iyi olmuş çünkü anlatmak istediği hislerine daha iyi odaklaniyorsunuz. Kitabı okuduktan sonra kendi kendime bir yazı yazmıştım ve burada da paylaşmak istedim. Okursanız çok mutlu olacağım. Çünkü ben Dostoyevski'yi dinleyerek onla dertlesmistim bu sefer kendimi anlatarak sizle dertlesmis olacağım.
O yok. Ben yokum. Bizler yokuz aslında. Bizler dünyadaki boşluğu doldurmak için gelmiş ama kendi içimizdeki boşluğu dolduramamis insanlarız. O yüzden bir parça yoksunuz hayattan, yaşamaktan. Günlerimiz geçmez bizim, gülüşlerimiz ezberdir, konuşmalarımız sıkıcı, neşesiz ve bedenlerimiz yorgun. Bizler böyleyiz. Güneş bize uğramaz, biz kendi aydinligimizi kurmaya çalışırız, hayal kurarak. Çünkü biliriz ki ancak hayallerde yaşayabiliriz biz, ancak hayaller kabul eder bizim sersefil halimize heyecan vermeyi, yaşam bizi kendi vaatlerinden dışlarken. Yontulmamis, taşlaşmış hayatlarımızı bir nebze unutmak içindir bu eylemimiz. Basit insanlarız biz. Anlatılacak bir hayat hikayemiz yoktur. Elde tutulacak bir şey tatmamisizdir hayattan. Biz sadece izler, ve hayal kurarız. Ruhlarımızi hayallerimizde tüketiriz.
Dostoyevski isim koymamış ona. Belki kendini anlattığı için, belki de anlattığı karakterin varoluşu bir anlama sigmadigindan ve kendini sadece hayallerde diri tutabildigi için vermedi ona isim.
''
